Donnerstag, 5. März 2015

Horrat po e çmëndin këtë vend

Poezi nga KOLEC TRABOINI

500 vjet na mbajti Turqia
na thosh fajin e ka Skënderbeu
dhe na bëri më të zi se dheu

pastaj na erdh si na erdh Pavarësia
Zogu vendosi pushtetin
tash fajin e kishte Turqia

erdhën fashistët, nazistët
dhe faji ju la Ahmet beut
mbretit që qafën e theu

pastaj na mbinë komunistët
na bënë të flisnim me gishta
fajin e kishte Zogu dhe Fishta

pastaj u gremis diktatura
doli në shesh një soj vneri
fajin e kish veç Enveri

pastaj na iku ky tjetri
në vend të tij erdh i gjati, i riu
fajin tash e ka veç Saliu

pastaj dhe pastaj dhe pastaj…
fati unë për të qesh për të qarë
tek ikim nga atdheu si të marrë

ku të vejë, ku të futet shqiptari
në burg, nën kërbaç, nën varfëri
të trajtojnë si qen e jo si njeri

kështu po na shkon historia
me udhëheqës bukëshkalë e pa mend
horrat po e çmëndin këtë vend.


5 mars 2015

Sonntag, 1. März 2015

Agim Gashi - Klithma ime për atdheun


Presidente, President, Qeveritar!

Luftuan shqiptarët në shekuj. Luftuan, u vranë, mbetën invalidë, humbën çdo gjë dhe në fund fituan varfërinë. Luftëtarët që e dashten atdheun dhe u sakrifikue për liri, në fund gjeten përbuzjen, varfërinë dhe mjerimin
.
Kush pra përfitoi nga luftëtarët dhe mundi e gjaku i tyre? Matrapazët, karaxhozet e pseudo patriotët. Gjithmonë ishte kështu, e gjithmonë do të jetë kështu. Por, në kohrat tona shumë e shumë më keq. Aq keq sa më nuk ka ku të shkon.Kufiri i së keqes iu afrua Arbërisë kudo.

Sot, luftëtarët e vijave të frontit gjeten mjerimin, nënçmimin, varfërinë...Me mundin dhe gjakun e tyre fituan ata që ishin dhe janë me armikun. 
Në kohen e Enver Hoxhes dhe Titos, luftëtarëve bile u ndanin dekorata.Sot edhe dekoratat u ndahen atyre që kurr nuk shkrepen plumba, atyre që kurr se pane as fronitin e as vijat e frontit, atyre që vjedhin atdheun, atyre që asnjë ditë nuk ishin në kazamatet serbe, atyre që ishin e mbetën tradhëtar.

Në pushtet tani instalohen ata që urrejnë popullin, ata që shajnë popullin, ata që ua ndalojnë jetën e lindjen popullit, ata që shesin dekorata, ata që kurr asnjë mizë nuk e shkelen në emrin e atdheut, spiujt e matrapazët e ngjyrave të ndryshme.

Sot fatkeqësisht, u harruan artistët e këngëtarët e mëdhenjë, patriotët, të përsekutuarit, grevistët e kohrave të rënda, u hrruan të ngujuarit në zgafella, mësuesit e podrumeve, mjekët që falas sheronin popullin, artistët e shkrimtarët....që ishin dhe janë nderi i kombit.
Nderi i kombit sot shpallen tuxharët, tregtarët, profiterët, bashkpuntorët e srebisë e rusisë, milonerët e vjeter dhe ata të mbirë pas lufte si këpurdhat e Agim Baftirit.

Oj Presidente!
O President!

Po a jeni ju në mend apo edhe juve u la plotsisht, dhe më nuk i njifni se kush ishin e janë nderi i kombit e atdheut? A e dini ju, se sot nderin e kombit e atdheut nuk duhet kerkual në vila luksoze e në poste partish e poste qeveritare? 

Nderin e kombit ju e keni në çajtoret e varfëra, në kafenet e invalidëve e pensionerëve pa pensione, në tregjet e pemëve e plaçkave, në vendet ku shitet fuqia puntore për një kafshatë të fëmijëve që na i shajnë të pa shpirtat e atdheut, në kasolla të mbuluara me kashtë e teneçe.

Shiqojeni këtë foto të këtij veterani të dikurshëm dhe mësoni për atdheun e juaj se kështu edhe sot i keni veteranët, luftëtarët e sotëm e të vjeter, ata të cilët su ndalen asnjë minut për atdheun e lirë që ju të zeni vende të të parëve të shtetit. Nga zyrja e nga gazetat nuk msohen hallet e popullit dhe atdheut.

Populli shqiptar sot në përgjithësi u la pas dore.U ngriten vetëm bndat partiake e grupet mafioze, ndanë teritoret e ndikimit të tyre për ta plaçkitë e vrarë popullin, dhe për të dekoruar e shpall hero banditët e kombit. A ju vjen marre ndoj here, apo jeni pajtuar me të kqijat që e kapluan atdheun?


Unë po të isha në vendin e juaj (ju nuk leni njerz të atdheut në krye), nuk do ta lejoja ekzodin e popullit, nuk do ta lejoja hajninë, nuk do ti lejoja mjekrroshat xhihadist të shetisin lirshëm në atdheun e shqipeve e të planifikojnë akte terroriste, nuk do ta kisha shti kafshaten në gojen time poqëse do të kishte vetëm edhe një i uritur në atdhe...e shumë gjëra tjera që ju i toleroni e që për shumë tjera nuk e dini edhe që ekzistojnë. U hapen vrima të zeza në mbarë atdheun tonë, e ju jeni indiferen ndaj çdo gjëje. Në hapsirat tona, kjo gjendje e përmasave të mëdha, të sjell një rrëqethje totale, se në tokën tonë asgjë më nuk shkon mbarë. Je i detyruar të kyçesh në këto plagë krejt me qëllim zbutjeje, për t’iu treguar miletit se jemi para një katastrofe kolektive. 


Shumë më të rënda bëhen plagët kur shtetet shqiptare, jo që nuk ua ndalin hovin, por përkundrazi i cytin akoma banditët që ta dhunojnë çdo gjë kombëtare, duke filluar nga kafshata e gojes, dritat, shkollimi e deri te informimi propogandistik serbo-ruso-islamik. Sot propoganda armike, serbo-ruso-islamike dhe ajo mafiozja e karaxhozëve, po e vjellin edhe vrerin e fundit kundër çdo kujt që nuk mendon si ata. Kur dikur një popull i tërë hipte mbi tanket serbe për ta mbrojtur lirinë dhe nderin dhe për ta shpalosë flamurin kombëtar, sot dalin kriminelët e dhe pshurrin mbi të gjitha të arriturat e kombit, pshurrin përmendoren e Skënderbeut, të Nënës Tereze e ku jo. Ju prap i mbyllni sytë e dekoroni marrzinë e hajninë e atdheut, duke anashkaluar njerzit e varfër, njerzit e pushkës e njerzit e penës.

Kështu edhe Ju e qeveritarët tjerë, po bëheni pjesmarrës në vrasjen e qenjes kombëtare dhe të atdheut. Këndelluni, sepse mallkimi i historisë nuk fal me ryshfet!

Düren, 01. 03. 2015

Afrim Caka - Atdheu dhe sherbëtorët e të tjerëve

Këtë nuk e shkrova për ironi. Fundi i fundit, edhe dorëshkrimet janë një pasqyrë shumë e qartë e karakterit të njeriut. Çdo tipar i karakterit burrëror i shqiptarit, veçori për ne, mishëron drejtimin e dashurisë për atdheun tonë të shtrenjtë. Vështirësit e para mund të lindin nëse forcat tradhtare që i kundërvihen kombit të vetë nuk e lenë atë të arrij qëllimin e vet. Meqë këta gjakprishur janë këtu: për ne janë të vdekur e ca të tjërë luftojnë për një “idealizëm naiv” për shkja e arabë. Soji i tyre duhet përzënë nga atdheu, këta maskarenjë marrin guximin të flasin nëpër foltore këtu dhe, si për ironi, ky guxim i tyre nderohet nga ca shkije, turq dhe mjekërzinjë shqipfolës edhe me duatrokitje.... 

Vetëm ne, në këtë vend të bekuar, siç duket, jemi dëshmitarë të kësaj të vertete, prandaj nuk duhet të heshtim. Kjo është një realitet i hidhur për kombin tonë... Shembuj të një prirje të tillë në Kosovën tonë mund të gjejmë me shumicë. Ka mjaft të tillë, që i relativizojnë vlerat deri në zhvlerësim, ndërsa jo vlerat i imponojnë me të gjitha mjetet, të mundëshme dhe të pa pamundshme, si vlera absolute. Kjo është vetëvrasje! Këtu ne shohim qartë se edhe xhelozia e klaneve patiake, është një formë e shprehur mjaftë bukur, e shprehur me intriga drejtë synimit për pushtetë. 

E ndiej, si s’e ndiej, por, në radhë të parë, e ndiej mungesën e Sylejman Vokshit, Mic Sokolit, Jakup Ferrit, Adem Jasharit etj, të cilëve ka kohë, që u ka mbirë bari mbi varre. Ta duamë atdheun, por të jemi gjithmonë të gatshëm për luftën e re. Duhet të tregohemi më të sjellshëm dhe paralajmërues ndaj shtetit në rastë rreziku. Por i tillë ka qenë gjithmon kujdesi i atdhetarëve dhe i rilindasve tanë. Po, tradhtarët janë gjithmon të zgjuar...! 

Duhet bërë patjetër diçka. Nëse nuk do të ketë respekt për kombin, atëherë i gjithë sistemi i shtetit do të shembet. Më duket se do të më duhet të flas për këtë problem, meqenëse të gjithë këta tradhtarë e spiun ngulmojnë për ta shkatrruar këtë krijes të re që na dhuroi Zoti. Kushedi edhe sa do të vazhdonte ky ankth, qyshkur tradhtarët ishin bërë gati të suleshin kundër kujdo, qoftë dhe kundër dijetarëve të lartë kosovarë. 

Ç’nuk më çon djalli nëpërmend, veç politikanëve, shërbetorëve gjysmëanalfabet dhe grave me ferexhe të mos mbajnë. Ka mundësi që ajo luftë të mos bëhet, por ne nuk duhet ta dobësojmë litarin e harkun tonë dhe mos t’i harrojmë shigjetat. Shpatat tona duhet t’i forcojmë dhe nuk duhet ta zërë pluhuri. Ne duhemi të jemi gjithmon të gatshëm për luftën, të zakonshmen ose intelektualen; por ne duhet të jemi në gatishmeri. Vetëm kjo gatishmeri do t’i jap japë bukuri dhe hijeshi vendit ku kemi lindur dhe ku duhet të vdesim... Vetëm atëherë mund të heshtim dhe të jemi të pa trazuar kur e kemi harkun dhe shigjetën, përndryshe do të lindin grindje. Le të jetë paqja dhe lufta e jonë fitore mbi armiqtë qe na mbajten te robruar deri dje dhe mni mjekërzinjët e sotëm! 

Sa më gjatë të jetë paqja, aq më shumë dobsohesh, aq më shumë mendon se luftëra nuk do të ketë më. Por njëkohësisht duhet të jemi te gatshëm dhe të vetëdijshëm se lufta mund të fillojë në çdo moment dhe në ç’do kohë...  

 
Ky shqiptar ''besnik si qeni'', si sherbëtorë - perjanik në Cetinje, më 1910.

Madhështia e Gazetës “Rilindja” dhe dashakeqësit e saj

Nga Rrahim SADIKU

Ata që e shuan “Rilindjen” e që mundohen ta arsyetojnë turpin e vet, po harrojnë se e gjithë bota mundohet të krijojë traditë e ta ruaj sa më gjatë e sa më denjëisht atë.

“Rilindja” i paska shërbyer sistemit? Pse, mos ata, që edhe vetë ishin, shumica, punëtorë të “Rilindjes”, paskan pritur që mund të botohej atë kohë legalisht ndonjë gazete, që do të ishte publikisht kundër sistemit? Por, ata nuk duhet ta harrojnë se me përcaktimin kombëtar e kulturor, “Rilindja” ka avansuar, krahasuar me shtypin e sotëm, që ne e cilësojmë “demokratik”. Ne e shohim përditë se më shumë ka censurë sot, se sa kur botohej “Rilindja”, që kishte brenda gjithë stafin të përbërë nga shqiptarvët dhe pjesa më e madhe e tyre edhe e dëshmuar me vepër, kombëtarisht.

Po të ndjekej kjo logjikë, ne do të mbeteshim pa histori e pa kulturë, sepse njerëzit tanë më të njohur, i kanë shërbyer Turqisë e sistemeve të tjera, duke nisur nga vëllezërit Frashëri, nga Ismail Qemali, nga Hasan Prishtina e shumë të tjerë, para e pas tyre. Por, ne i nderojmë, i ҫmojmë dhe i kemi pjesë të madhërishme të historisë sonë për punën e tyre, bërë për Shqipërinë e për shqiptarët.

Edhe “Rilindja” duhet të vlerësohet, ҫmohet dhe të ketë vendin e merituar për atë që ka bërë për kombin, për kulturën kombëtare e për qëndresën kombëtare. Kurrë nuk guxojmë të harrojmë se në “Rilindje” kanë punuar mbi 1800 punëtorë, të profesioneve të ndryshme, që i kanë shërbyer populit tonë, kulturës sonë kombëtare dhe emancipimit tonë kombëtar, më shumë se në secilën kohë, deri sot.

Nga e gjithë vlera që ka krijuar e lënë trashëgimi kombëtare “Rilindja” duhet përjashtuar vetëm dashakeqësit e saj, pra dashakeqësit e kombit tonë dhe ata që kanë përfituar duke e shkatërruar, ndaluar dhe etiketuar gazetën më madhështore që ka patur ndonjëherë e që ka Kosova.

Letër e hapur një ministri shakaxhi!

(Blerand Stavilecit, ministër)

Nga Sylejmjan Salihu

Bëra një si tip parodie për ju ministër i Republikës së Kosovës, por e ndjeja se sërish isha i mbushur për të thënë edhe ca fjalë. Ja që nganjëherë njeriut i duhet të merret edhe me tema të tilla për të cilat armiqtë tanë na kanë sharë e na kanë ironizuar, por që të dalë një i quajtur shqiptar dhe goxha ministër e të na shajë nënat, gratë dhe motrat tona se lindëkan shumë fëmijë, këtë nuk e kisha menduar,duke besuar se koha e politikave të tilla antishqiptare ka perënduar. Por jo, nuk qenka e thënë kështu. E kur të vjen nga njeriu yt, atëherë ajo të dhemb edhe më shumë. Mijëra vite kanë kaluar dhe falë lindjeve që na kanë dhuruar nënat, gratë dhe motrat tona, sot jemi ende gjallë dhe mund të matemi poashtu me fqinjët, të cilët na kanë gjenociduar, por jo edhe na kanë zhdukur tërësisht. Sepse mbijetesa jonë ishte pikërisht lindshmëria, e cila falë zotit, ka ecur mirë te shqiptarët. 

Familjet tona kanë pasur tradicionalisht shumë fëmijë, jo për luks, jo për dekor, jo për mburrje, por për të jetuar dhe për të mbijetuar. Ishte kulturë jetese pasja e fëmijëve, ishte kulturë dhe mendësi atdhetare, që kombi dhe raca jonë të përtërihej, të shtohej,jo për invazione kolonishë të huaja, por për të mbajtur gjallë emrin, gjuhën, kombin. Me se mund të bëheshin ndryshe? Me shata e lopata? Me njerëz, pra zotëri ministër, me njerëz! Me njerëz, që punojnë, me njerëz që luftojnë dhe me njerëz që ndërtojnë jetën e tyre dhe të kombit përgjithësisht. Familjet me shumë fëmijë janë nderuar dhe respektuar, madje edhe janë dekoruar edhe nga krerët e shteteve,jo vetëm me dekorata por edhe me ndihmesa të tjera materiale. Kumbaritë e tilla janë të njohura gjithandej kudo. Vetë diktatori i Jugosllavisë Tito, vlerësonte ato familje, madje edhe shqiptare,prandaj lindshmëria ishte vyrtyt dhe vlerë njerëzore. Sa më shumë fëmijë, aq më i nderuar ishe. Ndërsa ju dilni me tezat e Ali Shukrisë dhe i riaktualizoni në kohën kur menduam se u çliruam nga vampirë të tillë.Tezat e Ali Shukrisë, i yshtur nga sërbët, vijnë sot në një Kosovë, të cilën na pëlqen ta quajmë të lirë.I keni thirrë mendjes ndonjëherë se ç’dëm i keni sjellë dinjitetit dhe nënave tona, të cilat me lecka në trup, sërish i ka mbajtur morali i pasjes së fëmijëve si një shpresë e vetme për një jetë më të mirë? 

Zotëri ministër, sot jemi dëshmitarë se Europa po vjetrohet, pra po plaket, dhe njerëzit e saj janë më shumë të moçëm se sa të rinjë. Prandaj, duke dashur që ta motivojnë lindshmërinë, shtetet e Europës kanë politika stimuluese me dëshirën e mirë,që të kenë sa më shumë fëmijë. Fëmijë dhe gjithnjë fëmijë. Për këtë arsye shtesat e quajtura të fëmijëve rriten për fëmijët dhe kur shtohet lindshmëria të gjitha mediat televizive, elektronike dhe të shkruara tregojnë me shumë entuziazëm se lindjet po shtohen,se po vijnë fëmijët dhe jeta po zgjatet. E ju zotëri ministër, ju hidhëroheni! O tempora,o mores!Ju hidhëroheni pse lindin më shumë fëmijë,pse në rrugët dhe shkollat e Kosovës do të dëgjohen më shumë zëra kalamajsh,të cilët do të qeshin dhe do t’i gëzohen shtetit të tyre, pa çka se ata nuk do ta dinë se një ministër i tyre nuk e ka dashur ardhjen e tyre në jetë. 

Aman, ministër,vërini gishtin kokës dhe mendoni edhe njëherë:si t’ia bëjmë? Mbase duhet të tredhen burrat shqiptarë, që më të mos mund të flenë më me gratë e tyre, kënaqësia e vetme për jetën e tyre të zymtë e plot brenga,sepse të tjera kënaqësi dhe zbavitje jetësore nuk kanë,së paku ju si ministër dhe qeverisë që i takoni nuk ua keni krijuar? A keni menduar zotëri ministër se një familje pa fëmijë ka një jetë tepër të rëndë dhe krejtësisht të ngrysur. Po një vend i tërë të mos ketë fëmijë?! A nuk është kjo vdekje për së gjalli? A nuk i ngjanë kjo një shkretëtire? Hë ministër! Rrugët qeshin, kur fëmijët lodrojnë, flasin, bërtasin, thërrasin, ngacmohen, duhen, shahen, duke menduar se edhe shteti, të cilit i takojnë do të gëzohet dhe do të krenohet me ta, pa çka se një ministri mund t’i ngryset fytyra dhe mund t’i prishet gëzimi kur t’i shohë se edhe të zbathur e të leckosur ata do të luajnë dhe do të jetojnë. Nëna ime zotëri ministër ka lindur 12 fëmijë dhe babait tim i dukeshin sërish pak. Sepse ai shpresonte se një ditë do t’i duheshim dikujt, do t’i shërbejnë shtëpisë e shoqërisë.

Në saje të këtyre lindjeve që u bënë dikur, ministër, ata fëmijë u bën krah i Kosovës dhe luftuan për çlirimin e saj. Ata i mbushën malet e Kosovës dhe nën krismat e lirisë vinin bij dhe bija nënash shqiptare nga të gjitha anët për të çliruar vendin. Nënat tona nuk trembeshin, sado kishin dhimbje, pse u shkonin, një, dy, apo më shumë djem ushtarë të UÇK-së, sepse kishin ende „rezerva“të tjera dhe kjo sigurisht ishte mirë për të gjithë ne.Oxhaku mund të tymonte edhe më tutje, sado varret shtoheshin. Ato nuk kishin planifikuar sipas reçetave të juaja. Ato kishin edukimin e tyre fare të natyrshëm: edukim shqiptar. Fëmijët janë pasuri e kombit, janë resurs kombëtar dhe kombi pa fëmijë nuk ka ardhmëri. 


Sa shumë shpërngulje ka pasur dhe ka ende gjatë historisë, ku shqiptarët janë detyruar të ikin dhe sot Kosova ende ka njerëz. Falë këtyre lindjeve, falë këtyre nënave, zotëri ministër. Ndryshe do të flitej tjetër gjuhë sot në tokat e Dardanisë. Apo ju keni frikë se ata fëmijë do t'ua prishin rehatinë dhe lumturinë nesër, atë lumturi dhe jetë luksoze që nuk e kanë ata asnjëherë. Prandaj, nuk dua të ju mbaj leksione morali, se ju vetë mbaheni i ditur dhe vini nga një familje me kulturë, por duhet të jeshë me këmbë në tokë dhe t’i shikosh edhe nga dritarja e ministrisë hallet dhe vuajtjet e popullit, i cili kur e humbi shpresën, mori kryet në dorë dhe me fëmijë në krah doli të humbë rrugëve të Hungarisë, Gjermanisë, Austrisë…,madje duke rënë edhe nëpër dorë të hasmit, siç thotë urtia popullore. 

A e ndjeni veten përgjegjës për këtë? A keni fjetur rehat? Duhet ju dhe qeveria juaj të krijojë kushte që këta të punojnë dhe të paguajnë edhe taksat për shtetin e tyre, që të rritet mirëqenia e tyre, pastaj edhe e juaja,se populli është punëdhënësi yt. Duhet ju t’i hapni fabrikat dhe jo t’i mbyllni ato apo edhe t’i shitni fare, të cilat jo që u shitën, por u falen dhe nuk ua pa askush hajrin asnjëherë atyre blerjeshitjeve prapa shpinës. Pak më shumë mirëkuptim, ministër, prandaj edhe më shumë dashuri për fëmijët që kanë lindur dhe atyre që do të lindin dhe dhëntë zoti e ardhshin sa më shumë. Mirësevijnë edhe shtatë, edhe shtatëmbëdhjetë në një familje. Kosova ka vend për djemtë dhe vajzat e saj, siç po ka aq shumë vende për sa ministra e zëvendësministra, e puntorë të tjerë të cilët kanë mbushur zyrat dhe sillen si pa kokë korridoreve të ministrive. Ju pra duhet të kujdeseni që të mendoni edhe për ta e jo vetëm për fëmijët e juaj. Ju pra duhet të planifikoni! E pakta nga ju do të ishte e moralshme dhe e ndershme që të të kërkoni falje. Ndryshe populli edhe di të rebelohet dhe ua tregon vendin. Kaq.

Afrim Caka - Kriza shqiptare dhe pushteti i maskarenjëve

Zbrazja e Kosoves, ëndërr e moçme serbe!
Shqiptarët janë përcaktuar për zgjidhjen paqësore e demokratike të çështjes kombëtare, por nuk mund ta pranojnë vdekjen paqësore në shtratin e Prokusit. Lëvizja kombëtare shqiptare nuk ka pasur kurr fizionomi ideologjike, aq më pak terroriste, por thjesht çlirimtare, për pavarësi e sovranitet kombëtar. Popujt pa soranitet kombëtare nuk mund të kenë ardhmëri të sigurt. 

Në procesin e eksodit shqiptar vepron edhe transport-mafia serbe. Kështu, Serbia bën pastrimin e qetë etnik të shqiptarëve nga Kosova. Ëndërr e moçme serbe është zbrazja e Kosovës nga shqiptarët dhe serbizimi i saj. E ne si të përgjumur! Shkaqet e eksodit shqiptar janë edhe të brendshme: kriza jonë politike, morale e shpirtërore, varfëria e shkaktuar nga krimi i organizur. Terrori shtetëror i korrupsionit dhe injranca politike, ekonomike, sociale e kulturore kanë shkaktuar valë reja të eksodit shqiptar. 

Ky fenomen është bërë masiv që nga ardhja e hajdutëve në pushtet. Shumë të rinj dhe familje shqiptare kërkuar shpëtim në vendet evropiane dhe tejoqeanike. Vlerësohet se është zhvendosur mbi një e katërta e popullsisë shqiptare. Kjo është zhvendosja më e madhe në historinë e re shqiptare. Politika shqiptare e ka vështruar eksodin si hapje ndaj botës, si burim ekonomik dhe si paqësim të tendosjeve politike apo ekonomike. 

Prej këtyre armiqëve tanë nuk kërkojmë mëshirë, por edhe prej tyre duhet kërkuar që sa ma parë të largohen nga pushteti. Duhet ndalur rrënuesit! Duhet t’u zvogëlohet hapsira e veprimit, duke i bindur pushtetarët për prirjen e tyre rrënuese! Tani duhet të ballafaqohemi me pasojat tepër tragjike të kësaj dukurie. Prandaj, shtrohet çështje edhe tepër dramatike: si të ndërpriteten këto prcese rrënuese të entitetit kombëtar? 

Statusi ynë i sotëm kombëtar është statusi i viktimës që kërkon mëshirë. Mjerisht, ne si viktimë nuk mund ta ndryshojë pozitën e vet tragjike. Në një vend si i yni të mbetësh skllavëri, ku skllavrimi është bërë si një fenomen i paprecedent në historinë botërore. Ku pati një rezistencë të dobët, ne silleshim si gamile e përshkruar që mbante barrën më të rëndë dhe u shndërruam mjerishtë në gomar. Kosova ndodhej në një robëri prej 660 vjetësh jo nga një armik, por prej më shumë armiqëve. Pushtetarët janë të pa ndershëm, mirpo shteti i jep atij pushtet. Në vend që ta bëjë atë shërbetor të popullit, ai e bën këta pushtetar njerëz zot të vendit. Çfarë gënjeshtre rrëshqet nga goja e tyre: “Unë jam shteti, unë jam ky popull”!

Shteti nuk është populli. Shteti është vetëm shërbetor i popullit dhe ai duhet të veprojë si shërbetor i popullit. Improvizimet dhe verbalizimi politik nuk mund ta krijojnë sovranitetin kombëtar. Vullneti e idealiteti janë kategori morale e psikologjike, ndërsa realiteti është kategori historike. Natyrisht, askush nuk konteston vullnetin tonë, por realitetin ekzistues. Realiteti dhe qeveria jonë e sotëme nuk siguron zgjidhen e drejtë të çështjes sonë kombëtare. Momenti i sotëm kritik kërkon institucionalizimin kombëtar për përballimin e pasojave tragjike të eksodit dhe të rikolonizimit serb, mrojtjen e indentitetit e entitetit kombëtar, të institucioneve, të vlerave të pasursië sonë dhe të të derjtave kopmbëtare e njerëzore. 

Dihet se uji që nuk rrjedh bëhet moçal, por edhe populli që nuk lëviz historikisht, stërkeqet dhe vetëshkatrrohet. Shqiptarët, historia e të cilëve është një varg luftrash të pandërprera për çlirimin kombëtar dhe për ruajtjen e ekzistencës në trojet e tyre u udhëhoqën nga prijës popullor. Roli i prijësve në këto luftra qe i madh. Atyre populli u thuri këngë, qoftë për së gjalli, qoftë për së vdekuri. Por për habi, ata nuk u shndërruan në figura autoritare për ta ushqyer vetëdijen autoritare tek bashkëkombësit e vetë, e cila do t’i zhyste në llumin e iracionalitetit dhe mashtrimit të madh.

Sonntag, 22. Februar 2015

Shoqata "Atdheu" kremtoi 7 vjetorin e pavarësisë së Kosovës


Nga Miftar ZAGRAGJA

Graz, Austri 14 shkurt 2015

Bashkim Shala, veteran i të gjitha luftërave në trojet shqiptare, z.Artan Kabashi dhe Vehbi Haliti nga Kryesia e Shoqatës Humanitare Kulturore Sportive,,Atdheu" në Graz të Austrisë, në krye me kryetarin e palodhur, z. Bashkim Shala,organizuan manifestim madhështor me rastin e 7-vjetort të pavarësisë së Kosovës.

Këta aktivistë, bashkëatdhetarë tanë, meritojnë respekt pasi që me punën e tyre treguan se si duhe ttë punohet me dashur e përkushtim për nder e lavdi të atdheut. Salla ku u mbajt manifestimi, ishte e mbushur përplot, kishte mbi 500 bashkëatdhetarë, ku në këtë mbrëmje vërehej atmosferë gëzimi e krenarie. Këngëtarët Smail Puraj e Rovena Stefa. e ngrohën atmosferën me këngët e tyre duke ngritur në valle e gjithë sallën.


Kremtuan të gjithë së bashku dhe kjo dëshmoi se shqiptarët janë të bashkuar pasi që pati prezent nga shoqatat shqiptare nga e tërë Austria. Mësuesja e shkollës shqipe znj.Bukurie Limani, nga shkolla shqipe në Graz, "Dituria" ,e hapi programin me ç’rast i përshëndeti të pranishmit në këtë pasdite festive. Pastaj tubimi vijoi me programin e nxënësve të shkollës shqipe. Pati një program të pasur artistik të përbërë nga recitale, vjersha dhe këngë, të përgatitura nga mësuesja e tyre. Me programin e nxënësve u ngroh edhe më shumë atmosfera e kësaj kremteje. Për këtë 7-vjetor të Pavarësisë së Kosovës, nuk u la pa u përmendur edhe jeta dhe vepra e Presidenti historik të Kosovës, Dr. Ibrahim Rugova. Po ashtu u shfaq një film dukomentar mbi vuajtjet, torturat e kombit shqiptar, për dëbimin i shqiptarëve nga Sanxhaku i Nishit dhe vendosja e tyre e dhunshme në Kosovë, 1878—1912, pastaj për vuajtjet e kombit shqiptar-“muhaxhirëve”, masakra në Çamëri, përmbledhje dokumentesh, që ndodhën gjatë viteve 1944 - 1945 në krahinën shqiptare të Çamërisë e deri te lufta e lavdishme e UÇK-së, vepra e komandantit legjendar Adem Jashari dhe sakrifica e familjes së tij e deri te Shpallja e pavarësisë së Kosovës më 17 shkurt 2008.


Kryetari i palodhur i Shoqatës Humanitare Kulturore Sportive ,,Atdheu, z. Bashkim Shala i përshëndeti të pranishmit dhe i uroi ata për datën e 17 shkurtit, Ditës së Pavarësisë së Kosovës. Ai me këtë rast tha: “Jemi përpjekur që të jemi aktivë në jetën shoqërore, kulturore dhe sportive, kemi zhvilluar aktivitete të shumta si në veprimtaritë kulturore dhe ato sportive. Posaçërisht kemi qenë bashkë kur kemi shënuar ditët e lavdishme të historisë sonë kombëtare siç janë 28 Nëntori -Dita e Flamurit, 17 Shkurti – Dita e Pavarësisë së Kosovës dhe festat tjera me rëndësi kombëtare”.

Për ndër të festës, të pranishëm ishin edhe autoritetet shqiptare të akredituara në Vjenë.Ambasadori Roland Bimo, në emër të stafit të Ambasadës së Shqipërisë në Austri i përshëndeti dhe i uroi të pranishmit Ai mes tjerash tha: ”Dita e Pavarësisë është një ditë e madhe dhe një motiv për të gjithë shqiptarët kudo që janë, kudo që ata jetojnë dhe integrohen e tregojnë vlera të jashtëzakonshme të tyre nga burimet shekullore me bazament kombëtar pa harruar për asnjë çast përkushtimin dhe detyrimin që kanë ndaj atdheut. Kjo është vlerë e pa tjetërsueshme dhe kjo do jetoj brezave”. 

Në manifestim të pranishëm ishin edhe përfaqësuesit e Ambasadës së Kosovës në Austri.
Ymer Lladrovci, konsull, në emër të stafit të Ambasadës së Kosovës i uroi të pranishmit duke thënë veç tjerash se 17 shkurti, Dita e Pavarësisë së Kosovës, ka një domethënie të madhe për të gjithë shqiptarët kudo që janë. Ne, me 17 shkurt, Ditës së Pavarësisë së Kosovës,i treguam botës se jemi të aftë të krijojmë e të mbajmë shtet. Historikisht dihet se shoqatat kanë luajtur një rol me rëndësi në ruajtjen e identitetit kombëtar dhe këtë po e vërteton edhe Bashkim Shalën me shoqatën e tij “Atdheu”për çka e falënderoj”,duke përshëndetur të tubuarit.


Unioni i Shoqatave nga regjioni Stmk. z.Rifat Krasniqi nga Shoqata ,,Mërgimi“, Steyr z.Miftar Zagragjaj, “z. Ymer Aliu, nga shoqata “28 Nëntori” Kirchdorfi, nga shoqata “Kastrioti” Graz, nga shoqata “Belushi” Graz, dhe nga shoqata “Rinia”Graz.Aktivitetet e diasporës shqiptare në Austri kanë qëllim bashkëpunimin e organizatave shqiptare midis tyre si dhe bashkërendimi i aktiviteteve, për ruajtjen e identitetit dhe organizimit të mirëfilltë të diasporës shqiptare.

Pothuajse në të gjitha vendbanimet e Grazit, tash e disa vite jetojnë shumë shqiptarë, në numër më të madh ata nga Kosova, të ardhur në fillim të viteve të 90-ta, si pasojë e dhunës nga pushteti i atëhershëm policor-ushtarak serb i udhëhequr nga politika shoveniste e Milosheviqit. Shqiptarët e përndjekur, kanë gjetur strehim dhe ngrohtësi edhe në qytetin e Grazit më rrethinë në regjionin Stmk.


Shumica e bashkëkombësve tanë që janë vendosur në Graz më rrethinë, këtu kanë ardhur nga Shqipëria, Kosova, Maqedonia, nga Kosova Lindore dhe nga Mali i Zi. Që nga koha kur kanë ardhur e deri tash, këta bashkëkombës kanë arritur të ruajnë gjuhën, kulturën dhe traditën kombëtare shqiptare. Kurse bashkëkombësit tanë të moshës së re, të gjithë, pa përjashtim ndjekin mësimet në të gjitha nivelet e shkollimit, duke përfshirë këtu edhe studimet.


Shqiptarët që jetojnë këtu, kanë kontribuar edhe për grumbullimin e ndihmave për Kosovën. Në organizimin e Fondit të Trepërqindëshit dhe ai Vendlindja Thërret, “Ndihma për Drenicën”, “Ndihma për Shkollën shqipe”, “Gjithçka për Pavarësinë e Kosovës”, Fondit të Universitetit të Tetovës, Fondit ,,Liria kombëtare”, Kosovën Lindore, Shoqatës Presheva etj. Por nuk kanë munguar as aksionet tjera në të cilat kanë kontribuar bashkëkombësit tanë nga Grazi.
 

Integrimi i mëtejmë në jetën dhe shoqërinë austriake, gjithashtu do të jetë pikësynim . Por këtu do të jemi të kujdesshëm që njëherazi të ruajmë edhe identitetin, gjuhën, kulturën dhe traditën tonë kombëtare. Sidomos tek të rinjtë këtu në Graz, për t’u marrë me aktivitete të mirëfillta kulturore e sportive.

Organizimi i shqiptarëve është i domosdoshëm për të ruajtur gjuhën, kulturën dhe traditën shqiptare. Roli i mërgatës shqiptare për Kosovën dhe trojet shqiptare ka qenë dhe mbetet shumë i fuqishëm. Këta njerëz të vyeshëm gjithçka që kanë bërë, e kanë bërë në emër të përkushtimit për atdheun e tyre. Ata janë të vetëdijshëm se kështu kanë kryer misionin e tyre për pavarësinë e Kosovës.