Samstag, 6. Februar 2016

Vargje nga Agim Gashi


PËRSRI ME YLL´ T´MËNGJESIT

Sot përsri me Yll` t`mëngjesit
Ditën bashkë po e përcjellim, 
Në kurbet midis Evrope
Rranjet lotëve po ua nxjerrim.

Dhimbja e malli kurr s´u ndanë
Nji jetë bashkë po e kalojnë, 
N´sharki gishtat kurr s`u ndalen
Për nanë e atdhe sa mirë lodrojnë.

T´falemnderit o Zoti i qiellit
Që ma dhe mundsinë përsri, 
Me i këndu nanë e Atdheut
Me i dridh telat në këtë sharki.

Lozni, lozni ju gishta plage, 
Dridhuni tela e dridhu jetë, 
Këndoni dhimbjeve e krenarisë,
Për këtë kohë sa na ka mbetë.

Digjet shpirti e djersë gufojnë
Bashkë me lotë përzi nji jetë, 
Përveç kanges edhe vajit
Asgja mu nuk më ka mbetë.

Qysh nga viti gjashtdhetetetë, 
Plumbi i pare në trup kur m´ra, 
Kurr su ndala për atdheun
Nji ditë t´bardhë kurr pa e pa.

Kanë kalu disa dekada
Atdheu psoi shumë ndryshime, 
E derdh gjak, u hapen varre, 
Prap lëngon kjo zemra ime.

Qaj moj zemer, qaj e vuej, 
Por jo kurr me u ba e huej, 
Qaj moj zemer pa fole
Digju, kallu për atdhe.

05.02. 2016




BOTA GOMARESKE
(Satirë e „ëmbël“)

Një ditë unë dola
Në pyellin për karshi,
Të takohem me shatzët
E pak të bëj sheti.

Takova ca egërsira 
Po me pak rrezik,
Të gjithat më bënë nder
E më quanin mik.

Njëfarë kodosh luani 
Më priti me bujari,
Më luti t´ua këndoj
Një këngë me sharki.

Me vullnet u këndova 
Sa buçiste mali, 
U shtuan spektatorët 
Dhe qanin nga malli.

E mbarova këngën 
Sa shumë më falenderun, 
Uthulla, murriza e kulumria
Në sofër më shtrun.

Më përshëndetën bujarisht 
Nga habia mbeta pa gojë,
Atmosferë e pa parë
Për shtazët kur këndoj.

Duke u kthyer nga pyelli 
Për me shku n´shtëpi, 
Më priti bilbili 
Me një befasi.

Seç ishin tubuar 
Një grumbull gomar, 
Sa shumë më kritikuan
E më bën prrallë.

Ti këngëtar i marrë 
Që i bie sharkisë, 
Pse s’këndon ndojherë
Për shtazë të shtëpisë?

Dashtë e pa dashtë 
Për të mos u bërë prrallë, 
E fillova këngën
„O pashallarë gomar“.

U knaqën gomarët 
Për trimëri t´pa parë, 
Për fisin e tyre
Gomarët pashallarë.

Pastaj mori fjalën 
Më veshgjati gomar,
Shihej se ai ishte
Gomari Kryetar.

Dëgjo, më tha “kryetari” 
Ore këngëtar beqar, 
A pranoni të ndërrohemi
Ne në njerz e ju në gomar?

Keq ju po jetoni 
Dhe shumë të përçarë, 
Provojeni njëherë ju njerëzit
T´jetoni si gomar.

Me hipnozë gomarësh 
Më kishin sulmu, 
Dhe mizat e kalit
Kah smi kishin lëshu?

Më zuri belaja
S‘di sa kisha fjetë,
Kur u zgjova i shkreti
Ishte tjetër jetë.

II 
Fillova të shetis 
Në gjithë boten mbarë,
Askund më s‘kishte njerëz
Bota u mbush gomarë

Gjithkund flitej një gjuhë 
Ajo gomarisht, 
Përshëndeteshin me hundë 
Por edhe me bisht.

Në vend të kuzhinave 
Ku dikur hahej buka, 
Tani u bënë grazhdet
Me sane, ferra e fruta.

Në vapen e madhe 
Freskoheshin me bisht, 
Tani edhe Zotit i luteshin 
Vetëm magarisht.

Jeta magarishte 
Sa hyri në modë,
Nuk pihej alkooli
As s´përdorej drogë.

Çdo javë në TV 
Kudo si të parë, 
Me fjalime të zjarrta shiheshin
Presidentët gomar.

Të gjithë e dëgjonin 
Gomar e gomresha,
Kur butësisht u fliste
Veshmadhja mbretëresha.

S‘kishte më varreza 
Su shkonin përdore, 
Çdo gomar i ngordhur 
Bëhej përmendore.

Në Universitete të ndryshme 
Për student gomar, 
Rektor gomari
Qëndronte në vend të parë.

Ushtri e gomarëve 
Të shtinte frikë, 
Armët e rënda
Patkonjët çelik.

Mjekët kishin punë 
Kur mbushej pazari, 
Kur rreptas sulmonin 
Mizat nga kali.

I rrokte alergjia 
Kërcenin përpjetë, 
Kunder mizave t´kalit
Ilaç kurr su gjet.

Kur vinte vikendi 
Gomarët me xhymleka,
Shkriheshin tërë natën
Nëpër diskoteka.

Hej botë mizore 
Moj botë e shkretë,
Të robruen gomarët
Njerëzit ku kanë tretë?

Të robruan pa mëshirë 
Ta prishën bukurinë, 
Ku po shkon kjo botë
Në krye me gomarinë?

Si po dridhet toka 
Dhe godet tcunami, 
Mbaroi njerëzia 
Thonë se u bë nami.

Jeta gomareske 
Ligje të ashpra kish, 
Rraheshin fajtoret
Me shqelma e bisht.

Bile kundershtarë 
Ata politik, 
I hanin me dhëmbë
I vrisnin tinzisht.

III 
Bota u ndryshue 
Na humbi njerzia, 
Sistemi politik
Buron nga gomaria.

Bëheshin kudo zgjedhje 
Fushata elektorale, 
Si valë rritej vjedhja 
Në formë tenderiale.

Shqelmohej kundershtari 
Pallshin me zë të lartë, 
Cili do të ishte i pari
U bë gjë e qartë.

Kudo vidheshin votat 
Sikur te njerzia, 
Këtë ves të keq 
A la-gomaria.

Luftë e madhe bëhej 
Për Kryeministër, 
Kush kundershtonte
E rrahnin kapistër.

Mbusheshin parlamentet 
Përplot me gomar, 
Hej moj botë e shkreta
Se qu bëre prrallë.

Në krye të shtetve 
Zgjidheshin të rrallë, 
Ata më veshgjatit
President gomar.

Kishin privilegje 
Gomarët n´udhëheqësi, 
Gjithmonë grazhdat plot
Shumë lloje taxhi.

Kur mbante fjalim 
Veshgjati kryetar, 
Ngrihej përnjëheri
Gomaria mbarë.

Kështu kalon jeta 
Kudo harmonia, 
Në boten mbarë 
Sundon hajvania.

Edhe sa do zgjasi 
Kjo botë gomari?
Pa u zgjue nga gjumi 
Me tregu nuk di.

Düren, 2012



DASHURI MBI DASHURI

Kur të putha për herë të parë
Mu duk se po fluturoja
Preka unë buzë të ëmbëla
Nga dashuri e sinqert lotoja
Më kaploi e më dogji malli
Për buzë bjeshke e buzë mali
Aromë pjeshke aromë qershie
Buzë atdheu buzë Drdanie
Buzë magjike Arbërie

Të njoha në mërgim
Diku n`mes të Evropës
U betove për dashuri
Pos shqiptarit nuk shti në gji
T´u shetitë pranë lumit Rur
Me zë të ëmbël më propozove
Eja the t´shkojmë Monchaut
Ta shijojmë freskinë e malit
Puthemi me afshin e dashurisë
Të na shef syri Arbrisë

Morëm rrugën Monchaut përpjetë
Me nga një flamur në gji
Për Kosovë e Shqipëri
Për dashuri për Arbëri
Kapërcyem prroje e kroje
Kapërcyem fusha e livadhe
N´gjuhën shqipe e lutnim Zotin
Bashko o Zot zemra mërgimtare

N´mesnatë prekëm majen e Monchaut
Shpalosëm flamujt vetëm kuq e zi
Për një dashuri për Arbëri
U puthëm gjatë – agimi ka mbërri
Ne u bëmë shkëmbë e buzët tona gur
Të puthur gjithmonë mos me u nda kurr
Gufon dashuria n´male fushë e arë
Kur të bëhet bashkimi kombëtar

Kështu kalon jeta me ëndërra mërgimtare
Për atdheun tone të mbjellur me varre
Për këtë cope atdheu që mbeti nga liria
Për ta bërë bashkë flijohet dashuria
U flijue jeta gjaku derdhej rrëke
O shqiptar i mjerë një atdhe e ke
Pse jemi kështu se duam vetëveten
Dikush vjedh atdheun dikush ja fal jeten

21.07.2014

Mittwoch, 13. Januar 2016

Veç Isa Mustafa, i ka 100 fryra!

Vargje me spec nga Agim GASHI

O Isa Mustafa
zemër komunisti,
hajt tregoj Kosoves,
ku asht tre përquindshi.

Kur ishe minister
luftove Rugoven,
po çka dreqin ke
tash me diasporen.

Ke zanë nji parti
sa me shit kopalla, 
a mos ta zu diellin
ty Donikë Gërvalla?

Komunist i vjetër
me pushtet në dorë.
mos e mbaj kurrë n'goje
fjalen diasporë.

Se kjo goja jote
nuk ia qëllon hiq, 
zemrat e Kosoves
në mërgim i flliq

Se kur je në zor
me tu nxe ty dora,
del e thu pa marre:
Na rrnofte diaspora!

Ne këtë botë të lume
ba me ngjyra ngjyra,
veç Isa Mustafa
I ka 100 fryra.

Düren, 25.06.2015

Freitag, 8. Januar 2016

Pozitë e opozitë, të dyja te një kazani!

Opinion nga Haxhi Muhaxheri

/Fran Tanushi: Një Qeveri që nuk e do askush..., nuk mund dhe nuk duhet të ndërrohet nga një Opozite që s'dërgon askund!/

Po të ishte thirrur protesta neserme nga organizatat joqeveritare, jam i bindur se do të kishte shumë pjesemarrës. Por pak kush është i interesuar për te kërkuar ndryshime qe në pushtet të vijnë pashallarë të tjerë, qe para së gjithash e kanë interesin e kapjes së shtetit.

Pa dyshim, gjendja e sotme politike është e pa durueshme. Komunisti Isa Mustafa duhet ta liroj jo vetëm postin e kryeministrit, por edhe detyrën e të parit të LDK-së. Kurse i padijeshmi Hashim Thaqi, duhet të mos bëj serish përpjekje e dredhi për të mbetur me forcë në skenën politike dhe për ti sjell edhe më shumë të kqija shtetit të Kosovës.

Thaqi e Mustafa e kanë berë bërllog dhe patjeter duhet te ikin. Por pastaj vetvetiu shtrohet pyetja se kush duhet të vij pas tyre? Kush janë krerët e opozites së sotme? A e meritojnë ata qe të vijnë në pushtet? A ka përbrenda opozitës individ të korruptuar, persona me të kaluar kriminale, njerëz qe u vën haraq të tjerëve, persona që kanë krijuar lista e kanë dhën urdher për likudimin e kundërshtarëve politik e njerëzve të pafajshem...? 

Opozita, për ta fituar të drejten qe të kërkoj besimin e elektoratit për të ardhur në pushtet, para së gjithash, duhet qe ti pastroj radhet e veta. Por, opozita e sotme nuk e ka ketë mundësi, sepse udhehiqet nga dora e fortë e atyre që sot janë në krye të partive opozitare.

Ndaj, kjo është arsyeja që sot qytetaret e Kosoves nuk i besojnë më pozitës e as opozites, sepse siç thonë ata;  të dyjat janë te një kazani, te dyjat udhehiqen nga njerëz joserioz, të luhatshem e me gjynahe te njëjta...

Për ketë arsye, është nevoje parësore dhe domosdoshme e kohës qe të ikë komplet kasta e sotme politike, pozitë e opozitë, në mënyrë qe të krijohet mundesia për ndryshime që sjellin prosperitet të gjithanshëm, për ndryshme te njëmendeta qe të shpetojmë njëherë e përgjithmonë nga të këqijat qe i ka sjell kjo kastë politike e Kosoves. Vetëm kësisoj do të mundësohej ardhja e forcave të reja politike, e njerëzve të rinj me vizione të qarta që duan të kontribuojnë për një Kosovë ndryshe, për një shtet ku kriminelet nuk do të jenë më te fortë se ligji, për një shtet qe u siguron qytetarëve të vet jetë të sigurtë dhe të dinjitetshme.

Prandaj lirisht mund të themi se kjo është koha e fundit kur moralisht jemi të thirrur për ti thën gjerat troç, ashtu di duhet dhe si janë. Përndryshe, dikur do të jetë teper vonë dhe përgjegjës e bashfajtorë për gjendjen e krijuar mund të jemi edhe vet.

PS: Autori nuk është anëtarë i asnjë organizimi politik.

08.01.2016

Freitag, 18. Dezember 2015

A mund dhe si mund të ndihmohet funksionimi i LKSHM-së ?


A mund të ndihmohet dhe si mund të ndihmohet funksionimi i mëtejmë i LKSHM-së

Shkruan: Brahim Ibish AVDYLI

Një pjesë të vogël të këtyre pikëpamjeve e kam thënë në Kuvendin e dytë zgjedhor të LKSHM-së , të mbajtur në Kostanz të Gjermanisë, me 21 e 22 nëntor 2015.

Por, meqë, duke e parë se linjat e mia kryesore nuk mund të pranohen plotësisht, vendosa t`i botoj në formën e një shkrimi gazetaresk, pa e ndyshuar thelbin e tyre.

Mendoj se kështu është mjaft e rëndësishme të shprehen disa pikëpamje të miat, të shkruara për Kuvendin e II-të të LKSHM-së, megjithëse më është thënë disa herë, se nuk mund të lexohen, ose disa pjesë konkrete mund të thuhen nesër, etj. përveç asaj që ndodhi të nesërmen, deri sa po flisja, dhe më është ndërprerë disa herë fjala prej ndërhyrjeve të parregullta, çka nuk guxon të lejohet. Kur kryetari i nderuar i LKSHM-së, Hasan Qyqalla, t`a jep fjalën, të tjerët mund dhe duhet të ndëgjojnë…

Të gjitha aktet e nevojshme të Kuvendit të II-të, në të vërtetë, nuk i kemi pasur, sado që thotë sekretari financiar apo arkatari, Mentor Thaqi, që i ka dërguar, sepse edhe e-mailet e tij mund të pengohen nga të tjerë, dhe as konsultime të gjithanshme nuk kemi pasur, në raport me të gjitha vijat e Kuvendit, pos atyre që na i ka thënë vetë Kryetari i Kryesisë së LKSH-së, zotëri Hasan Qyqalla.
Meqë LKSHM-së ia duan të mirën dhe vetëm të mirën, duhet t`i themi se të gjithë ne shkruajmë e flasin SHQIP, jetojmë porse në mërgatë, dhe pjesa dërmuese e jona është e shtrirë gjërë e gjatë në Evropë, si kontinent dhe bashkësi, pra nuk mund dhe nuk guxojmë t`a quajnë “letërsi e mërgatës”, sepse jemi të lidhur prore me atdheun shpirtëror, në të gjitha pjesët e tij, në Shqipëri, në Kosovë, në Kosovën Lindore, në Maqedoni, në Greqi, në Turqi e në Itali, dhe shumicën e veprave tona i bëjmë nëpër shtrirjen e Atdheut dhe jemi shkrimtarë shqiptarë e jo të mërgatës; aq më pak nuk duhet t`a denigrojnë me fjalët greko-italiane “krijuesit e diasporës”, sepse, për këte kam diskutuar dhjetra herë, e në veçanti, edhe një vepër e imja quhet tërësisht kështu “Mërgata shqiptare e Zvicrës dhe roli i saj”, për çka ne e dimë rolin primar të mërgatës së Zvicrës në pavarësinë e Kosovës, e më tej.

Pra, kam nderin t`u përshëndes për guximin e për gadishmërisë tuaj që të merrni pjesë në Kuvendin e II-të zgjedhor të LKSHM-së, por duhet që të përcjellni pak më me vemendje punimet e Kuvendit, e të shkrimtarëve të veçantë, sepse janë mjaft të rëndësishme. Ju e ndëgjuat pak a shumë edhe profesorin e nderuar, Prof. Dr. Isak Shemën, të cilin posaçërisht e përshëndes, dhe duhet të bëni për të ardhmen tuaj ORGANIGRAMIN, jo sikur vijëzimet e deritashme. Duhet të kuptojmë se çka është ORGANIGRAMI dhe si bëhët ai dhe kujt i drejtohet, pra të bëjmë kështu provat e nxerrjes së LKSHM-së nga kjo gjendje, pothuajse mjaft të vështirë, pas themelimit të LKSHM-së, sepse, kështu ajo e ka të vështirë frymimin e saj, si LKSHM.

Askush nuk do të na ndëgjojë për ekzistimin e vijën e ardhshme të LKSHM-së, për frymimin e funksionimin e mirëfilltë, përdisa përmbahemi vetëm nga disa persona sekondarë e jo nga shkrimtarë tejet të rëndësishëm.

Nuk jemi “krijues” sekundarë të “diasporës”, por shkrimtarë të mirëfilltë shqiptarë që mendojmë gjithnjë e në mënyrë permanente përparimin, afrimin e bashkimin e të gjitha trojeve etnike e autoktone të shqiptarëve. Ne, duhet të na njohë e tërë bota si shkrimtarë; të na ndihmojë e të financojë, sepse nuk shoh asnjë gjermanë në tërë tubimin tuaj zgjedhor, e lere më të tjerë, përpos dy përfaqësusve të Konsulatës së Republikës së Kosovës nga Frankfurti, të cilët kam nderin që t`i përshëndes.

Këtë punë e bëjmë nga vetja, nga mjetet tona, ndonëse në vija shumë të rënduara e të finanzuara poashtu nga xhepi vetiak, duke ia falur këto libra njëri-tjetri, e aspak të financuara nga instancat vendase dhe as ato gjithëshqiptare…
Unë, me mjetet e mija personale dhe pak a shumë edhe me kontributin tuaj, kam marrë pjesë në disa takime dhe në manifestime tuaja, në Koblenz, në Ennepetal apo në München të Gjermanisë, për çka edhe jam krenar që e kam pasur një vend që të pranojë e të më kupojë si poet e shkrimtar, por më shumë i lexojmë punimet tona në mes të njëri-tjetrit, dhe aspak nuk ka të tjerë. Ne nuk krijojmë për vetveten, por për kombin e përqarë e të sakatuar nën politikat e fqinjëve grabitës e antishqiptare, mes për mes të “politikës” sonë lypsarake, korrupsioniste e të fryrë, prej pesë copave të atdheut tonë shpirtëror, dhe nga kjo gjë të vjen të copëtosh veten, sesa të ekzistosh.

Po e them edhe njëherë se jam krenar për tërë disponimin dhe përcaktimin tuaj, por nuk duhet të shkojmë në Kosovë për organizuar ne, sepse atje mund të marrim pjesë si shkrimtarë shqiptarë duke qenë edhe anëtarë të Lidhjes së Shkimtarëve të Kosovës, por duhet të shërbehemi me fondacionet e botës, si shkrimtarë shqiptarë.

E kemi botuar një “Promenadë mërgimtarësh-takimet tradicionale të krijuesve nga mërgata dhe diaspora”, Prishtinë 2014, por kjo është botim i dorës së tretë. “Flas me heshtjen” thotë Mustafë Krasniqi, por të flasësh me heshtjen është të mos thuash asgjë, të flasësh e të mos ndëgjojë askush ose të të lënë si të lajthitur. Nuk flitet me heshtjen, por flitet me zë të qartë, me jehonë, me diapazon, të qetë e me respekt…

Më duhet të them se kulmi i bashkëpunimit ka qenë me Lidhjen e Shkrimtarëve dhe Krijuesve Shqiptare “Aleksandër Moisiu” të Austrisë, në bashkëpunim e në udhëheqje të personaliteteve të “Europa-Literaturkreis”, e në mirëpritje si nikoqir të “Internationaler Verein-Kapfenberg”, në Kapfenberg, por po them se ky takim letrar ka qenë një takim shumë i mirë, gjermanisht, me lavdërime, pa marrë parasysh se kam bashkëpunuar me Shoqatën e Shkrimtarëve dhe të Artistëve “Papa Klementi XI Albani”, nga Suedia, të cilët i përshëndesh dhe i përkrah gjithashtu.

Dihet, se ndër të parat, na përcjellin vështirësitë finaciare, por edhe mostoleranca partiake, politike, rajonale, të stilit e të atyre shoqërore. Kombi ynë etnikë autoktonë shqiptar jeton me këto veçanëri, në një territor të gjërë në Europë, edhe në mërgatë, duke përfshirë edhe ato fetare. Prandaj, siç e kemi bërë moto tonën afrimin ndaj njëri-tjetrit të krijuesve, ndonëse i kemi mijëra kilometra të gjërësisë gjeografike të sipërfaqes së botës, ne duhet të bëjmë si moto tonë afrimin, përparimin e bashkimin e të gjithë kombit shqiptar, nga të gjitha pjesët e veçanta të jetesës; mirëkuptimin e tyre përgjatë të gjitha këtyre veçantive; etj., etj., dhe në fund, të kemi edhe ndihmën e patjetërsueshme të tyre gjatë peripecive tona, në këtë drejtim.

Ne, duhet të jemi shembull i denjë i kësaj veprimtarie; shembull i krijimit tonë të përgjithshëm, pa dallime fetare; rajonale; bindjeje; të veçantive krijuese, sepse krijuesit janë të veçantë nga të gjithë njerëzit dhe të mos e lejojnë veten të ndahemi, por të “zbresin” midis njerëzve dhe të lidhemi me ta, pa marrë parasysh ndasitë tjera politike, shtetërore; rajonale e partiake, të cilat, edhe ashtu na i pengojnë shprehjet tona të vërteta për bashkimin krijues mbarëkombëtar dhe ndërkombëtar.

Jemi Lidhje e Krijuesve Shqiptare në Mërgatë, e këte duhet që ta potencojmë, jemi të lidhur me atdheun, jo vetëm Kosovën, por edhe Shqipërinë, Maqedoninë, Malin e Zi, Kroacinë dhe gjithë Botën e gjërë. Prandaj, si LKSHM, duhet të dalim prej kësaj ndarje të vetme, p.sh. në Kosovë dhe duhet edhe t`i sigurojmë mjetet tona për punë shumë më të gjëra, jo vetëm nga mjetet personale, sepse i kemi shumë pak…

Kam nderin t`ua përcjell të falat e reparteve të SHKSH të Zvicrës, të vjetrës dhe të rejës, që i kanë “disa pika kundërshtare”, sepse me të dy pjesët kam bashkëpunim, sado që nuk kam pasur kohë të merrem me këto çështje dhe më vie keq që ndarjet vinë në këtë kuptim, si kudo. Një letër e keni marrë edhe ju, prej krahut të parë, prej Besnik Camajt, nga letra e të cilit mund të nxirret se ne e kemi krijuar LKSHM-në nga vullneti i ynë i lirë dhe kemi vetëm një mbështetje mga Ministria e Diasporës së Republikës së Kosovës. Por, si shoqatë e pavarur nuk është dashur vetëm që të na mbështesin ata dhe që të na udhëheqin, aq më pak të figurojnë përpara dhe ta zënë hapësirën më të madhe. Nuk është dashur që të na e përcaktojnë edhe agjendën e takimeve tona, të pakten te miqtë e vet, dhe ne duhet ta dijmë mirë se si krijues nuk kemi kufinj politikë, ekonomikë, etj. dhe nuk duhet të na udhëheqin.

Përkundër insistimit të shpeshtë, pasqyra e shpenzimeve ka rënë mbi kurrizin tonë. Mungon trasparenca, pa të cilën ne nuk mund të ecim përpara.
Nga ky krah, që kam qenë edhe në grupin inicues të shoqatës, ai ka qenë krahu që më ka propozuar në cilësinë e anëtarit të Kryesisë dhe jam aprovuar nga ju. Pa qenien time prezente në Kuvendin e SHKSHZ, është zgjedhur Kryesia e re. Mjerisht, duhet të theksoj me këtë rast, theksimin e Bujar Salihut, se komunikimi i përbashët dhe veprimtaritë e përbashkëta të kësaj hapësire të gjërë, Bota, Evropa, etj. nuk janë bërë deri më tani aspak “në masën e duhur”, siç thotë në një konsultim paraprak, Bujar Salihu, nga Kryesia e tanishme e SHKSHZ-së…
Unë i kam pasaysh elementet tona të përbashkëta të veprimtarisë së përbashkët, të aktiviteteve të organizuara në këtë periudhë, qoftë edhe me shoqatat kulturore, që janë për valle e për këngë, jo për letërsi e fjalime, veçanërisht në Zvicër, dhe kam një përvojë të gjërë me këto, saqë me ligj janë mbi 35 shoqata kulturore shqiptare, të njohura në diapazon kombëtar e ndërkombëtar, pa i llogaritur shoqatat shqiptaro-zviceriane apo fetare, që shkojnë mbi 100 shoqata të tilla.

Po e them me një fjalë të vetme, se, LKSHM, duhet të jetë busollë e mirëfilltë e bashkimit, e afrimit dhe jo kursesi e ndarjes sonë.

Funksionini i mëtutjeshëm i LKSHM-së mund të bëhet kur organizohemi në bazë të kombit etnik shqiptarë, pa partishëri, pa shtetësi, pa shtrirje rajonale e grupore. Atëherë i shtrëngojmë pak nga pak lidhjet tona me grupet organizative, shoqatat, lidhjet e krijuesve për të gjithë shtrirjet tona si komb, nëpër mërgatën e gjërë, nëpër botë, dhe do të ndihmohemi me krijimtarinë tonë të ndërsjellë.
Jo vetëm që të jemi kudo e kado prezent me krijimet tona, por t`i thuhet atij apo këtij personi të kryesisë afër kësaj ngjarje, eveminimeti kulturor të këtij shteti, me shkrim, që t`a përfaqësojë LKSHM-në dhe të këmbejmë kështu vlerat, vetitë e mendimet tona krijuese, pra të vetë LKSHM-së. Të gjitha këto shtete duhet t`a kenë nga një nënkryetarë, është apo nuk është kryetar i Lidhjes apo Shoqatës së vet, edhe në ato shtete në të cilat ende nuk është themeluar. Të merremi vetëm nga kriteret e vërteta të personalitetit të tij dhe të potencohet krijimtaria e tij.

Sado miq që do të jemi, nuk është kjo një çështje serioze për të zënë vendet kyqe. Unë jam që të harmonizohet dhe të krijohet një gjë e tillë e frymimit të përbashkët, mbrenda botës së gjërë e nëpër tërë botën, jo nga miqësia, por nga krijimtaria. Të gjithë jeni miq të mirë dhe të gjithë jemi të respektuar. Edhe unë kam bërë mjaft prova dhe udhë me shpenzimet e mia nga penzioni për t`a dokumtuar këtë miqësi.

Pra, ky është propozimi i parë. Unë e kam mik të vjetër Mustafë Krasniqin, që e ka regjistruar në rajonin e vet një portabël për arësimin dhe kulturën, por ne duhet që t`a bëjmë një portabël mbi të gjitha shtetet dhe një shtëpi botuese tonën, që është shumë vështirë të krijohet. E kam të qarta këtë çështje, qoftë nga krijimtaria ime në Evropë, qoftë nga Shtëpia apo Shoqata Kulturore Panshqiptare apo Gjithëshqiptare, të cilën, e kam pasur nëpër regjistrim në Zvicër, ndërsa revistën gjithëshqiptare “Qëndresa” e kam shitur në Gjermani, në Zvicër, në Austri, dhe në disa shtete të tjera, pastaj më mbeti vetëm, si investim vetiak. Pra, u desh që t`a mbylli për shkaqe financiare dhe për shkaqe të tjera ideore. Nuk kishte askund një krah politik; një shoqatë kulturore; një asociacion, një parti që të më përkrahte, sepse nuk kishte askund një politikë të mirëfilltë gjithëshqiptare, pos zhargon të tillë politik.

Ka shumë gjëra që mund të përmblidhen në një pikë: është momenti më i madh që LKSHM-ja të dalë prej konturave shtetërore në relacion kombëtar e ndërkombëtar dhe të jetë e diapazonit të vërtetë gjithëshqiptare, të fillojë gradualisht përmasa të mirëfillta të njohjes e renomesë ndërkombëtare.
Ky është propozimi i dytë, për të cilin do të kisha dhënë kontribut edhe si krijues, nga përvojat e shumta që i kam, por edhe si anëtar i Kryesisë së LKSHM-së apo të zgjedhem në pozita të tjera. Zgjedhjet bëhen këtu, e kësaj radhe nuk i pashë me sy. Metoda më demokratike është të zgjedhen midis nesh…

Propozimi i tretë dhe i fundit do të ishte aspekti financiar. Nuk do mend se sa ke mjete fanaciare, ke edhe zë, kokë mendimi e vend krijimi.

Dihet se gjendja materiale e LKSHM-së llogaritet nga financimi personal e deri te të ardhurat e përgjithshme, apo sponzorimi, i cili është tejet i ultë dhe i padenjë apo i njëanshëm nga një instacë, nga një qeveri, psh. nga Republika e Kosovës.

Të gjithë ne kemi qenë të lidhur me Kosovën e jemi përherë me Kosovën e për te. Kjo nuk ka diskutim. Por, ku është Republika e Shqipërisë; të mos themi se Greqia, Maqedonia, Serbia, Mali i Zi, etj., janë dëshmuar se janë armiqë të rrebtë kundër nesh; a i kemi shfrytëzuar sado pak shtetet e tjera, si p.sh. Italinë; Francën, Zvicrën, Austrinë, Slloveninë, Hungarinë, Gjermaninë, shtetet e Beneluksit, Anglinë, shetet Skandinave etj.; dhe a kemi vende të tjera përrreth ku të kërkojmë ndonjë financim të përbashkët, nëpër aktivitete të përbashkëta?…
Kjo gjë mbetet e hapur, por varet si u drejtohemi! E kam ende me vete një “Schweizer Spenden Spiegel”, edicionin e dytë, por ka edhe edicione të tjera, më të reja, njësoj sikur në Germani, në Austri, në Itali, etj. Këto duhet të shfrytëzohen. Mija kërkesa mund të dërgohen, por një përqindje shumë e vogël do të kthehet me përgjigje pozitive. Dhe, varet si shkruhet kërkesa. Ajo nuk guxon të jetë krejt “e zbrazët”, dhe për këtë duhet të ceket edhe ndihma e Republikës së Kosovës, sepse kjo gjë u duhet atyre. Atëherë, do të shihet se cila do të jetë ajo që do të ndihmojë dhe me çfarë shumë do të ndihmojë. Korespodenca shkruhet dhe ruhet…

Tani për tani, nuk do t`u them më tepër. Do ta shohim më vonë, kur të jem më kompetent. Është me rëndësi që këto pikëpamje të botohen e të merren nga krijuesit e mirëfilltë dhe të mos mbeten si pikëpamje “të panjohura”, sepse do të harrohen…

Sonntag, 22. November 2015

Daut Emini - Në kujtim të babait


Nëntë vite pa ty, nëntë vite dhimbje

(Poezi e shkruar me lot në sy për babain tim të dashur,
me rastin e përvjetorit të nëntë të ndarjes nga jeta.
Nevzat Emini 1929-2006)

Sot mbushen nëntë vite, kur ti babë na ike
Nëntë vite mall, nëntë vite patëm dhimbje
Për ty babë që shkove, kurrë nuk u ktheve
Edhe pse shpresojmë dhe të presim ende!

Edhe atëherë babë, kur të kishim pranë 
Ashtu dhe tani babë, kur ty s’të kemi më
Të dashtëm atëherë, të duam edhe tani
Paramendo çka do bënim të ishte me ne!

Nënën e kemi babë, ty s’të zavendëson
Keni qenë i veçantë, për ne dhe të tjerë
Në shpirtë i pastër dhe në zemër i drejtë
Për ato që u njohën dhe jo vetëm për ne!

Me dhimbje në shpirtë dhe me lot në sy
Do të kujtojmë me mall sa të jemi gjallë
S’do të harrojmë babë, për jetë dhe mot
Për ty që të patëm do të ndihemi krenar!